الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 260

در روزگارى كه هنوز آوازهء اسلام بگوشها نرسيده بود و مردم از آئين آسمانى حضرت محمد ( ص ) بىخبر بودند ميديدند جوانى در پيشگاه خداوند به نماز ميايستد ، كودكى در طرف راستش و بانوئى پشت سر آن دو نفر . جوان به ركوع ميرود ، آنان نيز با وى ركوع ميكنند و چون به سجده ميرود آنان هم به سجده ميروند . قيس كه از اكابر عرب بود از اين منظره بعجب آمد ، بعباس بن عبد المطلب كه در آنجا حاضر و ناظر بود گفت : امر عظيم . فقال العبّاس امر عظيم . حادثهء بزرگى است . عباس جواب داد بلى حادثهء بزرگى است . ا تدرى من هذا الشّاب ؟ هذا محمّد بن عبد اللَّه بن عبد المطّلب ابن اخى ، أ تدري من هذا الغلام ؟ هذا علىّ بن ابى طالب ابن اخى . أ تدري من هذه المرأة ؟ هذه خديجة بنت خويلد . انّ ابن اخى هذا حدّثنى انّ ربّه ، ربّ السّموات و الارض ، امره بهذا الدّين الّذى هو عليه ، و لا و اللَّه ما على ظهر الارض على هذا الدّين غير هؤلاء الثّلاثة . « 1 » آيا ميدانى اين جوان كيست ؟ او محمد بن عبد اللَّه بن عبد المطلب برادرزادهء من است . آيا ميدانى اين كودك كيست ؟ او علىّ بن ابى طالب برادرزادهء من است . آيا ميدانى آن زن كيست ؟ او خديجه دختر خويلد است . اين برادرزادهء من به من خبر داده است كه خداى