قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله : انّ لكلّ عبادة شرّة ثمّ تصير الى فترة فمن صارت شرّة عبادته الى سنّتى فقد اهتدى و من خالف سنّتى فقد ضلّ و كان عمله في تباب اما انّى أصلّي و انام و اصوم و افطر و اضحك و ابكى فمن رغب عن منهاجى و سنّتى فليس منّى . « 1 » رسول اكرم ( ص ) فرموده است : در مردم براى هر عبادتى يك دورهء نشاط و رغبت شديد و يك دورهء سستى و فتور وجود دارد . كسى كه تمايل شديد خود را با سنّت من تطبيق دهد هدايت يافته و آن كس كه با سنّت من مخالفت نمايد خودش گمراه و اعمالش تباه خواهد بود . من هم نماز ميگذارم و هم استراحت ميكنم و ميخوابم ، هم روزه ميگيرم و هم افطار ميكنم و غذا ميخورم ، در جاى خود خنده و گريه دارم . آن كس كه از روش من اعراض نمايد با من بستگى ندارد .

على ( ع ) ميفرمود : صيام القلب عن الفكر في الآثام افضل من صيام المرء عن الطّعام « 2 » امساك قلب ، از تفكر در گناه بهتر است از اينكه مرد از غذا امساك نمايد .