الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 10

عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : لست احبّ ان ارى الشّابّ منكم الّا غاديا في حالين : امّا عالما . او متعلّما فان لم يفعل فرّط فان فرّط ضيّع فان ضيع اثم و ان اثم سكن النّار « 1 » . حضرت صادق عليه السّلام ميفرموده : دوست ندارم جوانى از شما را ببينم مگر آنكه صبح كند و رفت و آمدش در يكى از اين دو حالت باشد : يا عالم يا محصّل . كسى كه چنين نباشد در انجام وظيفه كوتاهى كرده و خوددارى از اداء وظيفه ، تضييع حق انسانيت است و چنين تضييعى گناه است و جايگاه گناهكار در آتش خواهد بود . رأى الرّسول صلّى اللَّه عليه و آله انّ اتّساع الفتوح يقضى بان يتعلم بعض اصحابه صنعة الدّبّابات و المجانيق و الضّبور فأرسل الى جرش اليمن اثنين من اصحابه يتعلّمانها . « 2 » رسول اكرم ( ص ) مشاهده كرد كه گسترش فتوحات مسلمين و توسعهء امور نظامى حكم مىكند كه بعضى از اصحابش با سلاحهاى جديد آشنا شوند و طرز استفاده از آنها را بياموزند ، به همين جهت دو نفر از اصحاب خود را به « جرش » كه يكى از روستاهاى يمن بود فرستاد تا از آنجا وسائل يادگيرى و تعلّم خود را فراهم آورند .