الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 170

خدعه و فريب وارد نشويد كه خداوند با شما خدعه نمايد . زيرا هر كس با خدا خدعه كند خدا با او خدعه خواهد كرد و ايمانش را از وى سلب مىكند . كسى كه با خدا خدعه مىكند اگر درست بفهمد در واقع خود را فريب داده است . گفته شد يا رسول اللَّه چگونه با خدا خدعه مىكند ؟ فرمود : فريضه‌اى را كه خداوند بدان امر فرموده انجام ميدهد ولى در نيت غير خدا را اراده مينمايد . سپس فرمود : راه تقوى در پيش گيريد و از ريا بپرهيزيد كه ريا شرك به خداوند است و رياكار در قيامت به چهار اسم خوانده مىشود : اى كافر ، اى فاجر ، اى مكّار ، اى زيانكار ، اعمالت بر باد رفت و اجرت باطل شد . عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : الرّجل يعمل شيئا من الثّواب لا يطلب به وجه اللَّه انّما يطلب تزكية النّاس يشتهى ان يسمّع به النّاس فهذا الّذى اشرك بعبادة ربّه . « 1 » امام صادق عليه السّلام فرمود : يك فرد عبادتى را انجام ميدهد ولى در آن عمل طالب رضاى الهى نيست بلكه ميخواهد مردم او را به پاكى و نيكى ياد كنند و دوست دارد كار خوبش را بمردم بشنواند . چنين فردى با اين طرز تفكر شرك به خدا دارد . قال علىّ عليه السّلام : تصفية العمل اشدّ من العمل . « 2 » على ( ع ) ميفرمود : مراقبت در پاك واقع شدن عمل دشوارتر از خود عمل است .