الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 155

عن ابى جعفر عليه السّلام قال : ايّما عبد من عباد اللَّه سنّ سنّة ضلالة كان عليه وزر من فعل ذلك من غير ان ينقص من اوزارهم شىء . « 1 » امام باقر عليه السّلام فرموده : هر بنده‌اى از بندگان خدا روش گمراه‌كننده‌اى را بين مردم بنيان نهد براى او گناهى همانند گناه كسانى است كه مرتكب آن عمل شده‌اند بدون آنكه از گناه عاملين آن كاسته شود . عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : ليس يتبع الرّجل بعد موته من الاجر الّا ثلاث خصال . صدقة اجراها في حياته فهى تجرى بعد موته الى يوم القيامة صدقة موقوفة لا تورث او سنّة هدى سنّها فكان يعمل بها و عمل بها من بعده غيره او ولد صالح يستغفر له . « 2 » امام صادق عليه السّلام فرموده : پس از آنكه آدمى از دنيا مىرود اجرى عايدش نمىگردد مگر از سه راه . اوّل صدقه‌اى كه آن را در ايّام حيات خود ، بجريان انداخته و پس از مرگش تا قيامت جريان داشته باشد مانند موقوفاتى كه ارث برده نمىشوند . يا سنت خوبى كه پايه‌گذارى نموده و بعد از او مورد عمل دگران است . يا فرزند صالحى كه وى را بشايستگى تربيت نموده و براى او استغفار مىنمايد .