الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 144

او ملبس فقد قصر عمله و دنا عذابه « 1 » كسى كه از نعمتهاى خداوند در بارهء خودش جز خوردن و نوشيدن و پوشيدن چيزى نبيند رفتارش نارسا و عذابش نزديك خواهد بود . در نظر رهبر گرامى اسلام سعادت بشر عبارت از تكميل تمام جهات مادى و معنوى و ارضاء كليهء تمايلات انسانى و حيوانى است . كسى كه بعنوان توجه بجهات معنوى تمايلات مادى خود را ناديده گرفت بخطا رفته و همچنين كسى كه در جلب لذائذ مادى جهات روحانى را از دست داد او نيز به بيراهه قدم گذارده است . امام باقر ( ع ) ميفرمود : ليس منّا من ترك دنياه لآخرته و لا آخرته لدنياه « 2 » حفظ موازنه و تعادل جسم و جان بزرگترين عامل پيروزى و سعادت است . ائمهء اسلام عليهم السّلام در مواردى كه پيروان خود را دچار تندروى در جنبهء معنوى يا شأن مادى ميديدند فورا با تذكرات لازم آنها را تعديل نموده و به راه مستقيم هدايت مينمودند . و عنه عليه السّلام : هيهات من نيل السّعادة السّكون الى الهوانى و البطالة . « 3 » و نيز فرموده است : آرميدن در آغوش تنبلى و بطالت ، دورى جستن از خوشبختى و سعادت است .