الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 129

على عليه السّلام در ضمن وصاياى خود به حضرت حسين ( ع ) فرموده : خوشبخت و رستگار كسى است كه علم و عملش ، دوستى و دشمنيش ، گرفتن و رها كردنش ، سخن گفتن و سكوتش ، رفتار و گفتارش تنها بر اساس رضاى الهى استوار باشد و بر خلاف امر پروردگار قدمى برندارد . عن محمّد بن علىّ عليهما السّلام : من اصغى الى ناطق فقد عبده فان كان النّاطق عن اللَّه فقد عبد اللَّه و ان كان النّاطق ينطق عن لسان ابليس فقد عبد ابليس . « 1 » امام جواد عليه السّلام فرموده است : كسى كه بسخن گوينده‌اى گوش فرا دارد با اين عمل وى را بندگى كرده است . اگر گوينده سخن از خدا ميگويد او خدا را بندگى كرده و اگر ناطق از زبان شيطان و افكار شيطانى سخن ميگويد شيطان را بندگى نموده است . عن العسكرى عليه السّلام : من وعظ اخاه سرّا فقد زانه و من وعظه علانية فقد شانه « 2 » امام حسن عسكرى عليه السّلام فرموده است : آن كس كه برادر خود را در خفا اندرز گويد بوى جمال و زيبائى بخشيده است و كسى كه به برادرش آشكارا نصيحت كند ويرا نامزيّن ساخته است .