73 . رفاقت [ الصّحبة ]
رفيق ( همنشين ، همراه ، همكار و شريك )
يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا
« 1 » . واى بر من اى كاش فلان مرد پليد و گناهكار را دوست نميگرفتم و بمصاحبتش تن نميدادم . اولياء گرامى اسلام ضمن نامهها و سخنان حكيمانهء خود خطر رفاقتهاى مضر و گمراهكننده را خاطرنشان فرموده و پيروان خويش را از مجالست و همنشينى افراد فاسد و تبهكار بر حذر داشتهاند . قال علىّ عليه السّلام : و احذر صحابة من يفيل رأيه و ينكر عمله فانّ الصّاحب معتبر بصاحبه . « 2 » على عليه السّلام در نامهء خود بحارث همدانى توصيه كرده است : از رفاقت با كسانى كه افكارشان خطا و اعمالشان ناپسند است بر حذر باش . چه آدمى برويه و روش رفيقش خو ميگيرد و بافكار و اعمال وى معتاد مىشود .
رفيق احمق
قال علىّ بن الحسين عليه السّلام : يا بنىّ ايّاك و مصاحبة
هامش
( 1 ) سورهء 25 ، آيهء 28
( 2 ) نهج البلاغه ، نامهء 69