قال : امّا اخذ فهو شاكر و امّا تارك فهو كافر . « 1 » حمران بن اعين معنى آيه را از امام صادق عليه السّلام سؤال كرد ، در جواب فرمود : يا انسان راه خدا در پيش ميگيرد و از هدايت الهى پيروى مىكند ، او شكرگزار است ، يا راه خدا را ترك ميگويد و از هدايت الهى سرپيچى مىكند ، او كفران‌كننده است . عن الحسين عليه السّلام : انّ قوما عبدوا اللَّه رغبة فتلك عبادة التّجّار و انّ قوما عبدوا اللَّه رهبة فتلك عبادة العبيد و انّ قوما عبدوا اللَّه شكرا فتلك عبادة الاحرار و هى افضل العبادة . « 2 » حضرت حسين عليه السّلام فرموده است : گروهى خداوند را بانگيزهء نيل به پاداش و دست يافتن به نعمتهاى نامحدودش بندگى ميكنند ، اين قسم عبادت ، شايستهء سوداگران سودجو است . بعضى خداوند را از ترس عذاب عظيمش ميپرستند ، اين قسم عبادت نيز در خور بردگان زر خريد است . كسانى هستند كه خداوند را به منظور شكرگزارى و انجام يك وظيفهء انسانى پرستش مىنمايند ، اين عبادت احرار و آزادگان است و چنين عبادتى افضل و برتر از تمام عبادات است .