فلمّا صار بن سبع سنين قال لامّه حليمة يا امّى اين اخوتى قالت يا بنىّ انّهم يرعون الغنم الّتى رزقنا اللَّه ايّاها ببركتك ، قال يا امّاه ما انصفتنى ، قالت كيف ذلك يا ولدى ، قال اكون انا في الظّلّ و اخوتى في الشّمس و الحرّ الشّديد و انا اشرب منها اللّبن . « 1 » موقعى كه حضرت محمّد ( ص ) هفت ساله شد روزى بمادرش حليمهء سعديه فرمود برادرانم كجا هستند ؟ جواب داد فرزند عزيز ، آنان گوسفندانى را كه خداوند ببركت وجود تو بما مرحمت كرده است بچرا مىبرند . طفل گفت مادر ، در بارهء من بانصاف رفتار ننمودى . مادر پرسيد چرا ؟ فرمود آيا سزاوار است كه من در سايهء خيمه باشم و شير بنوشم و برادرانم در بيابان برابر آفتاب سوزان باشند .

قال الصّادق عليه السّلام : احبّ اخوانى الىّ من اهدى الىّ عيوبى . « 2 » امام صادق ( ع ) ميفرمود : بهترين و محبوبترين برادران من كسى است كه عيوب مرا به من اهداء كند و نقائصم را تذكر دهد . امام موسى بن جعفر ( ع ) در ضمن حديثى كه ساعات شبانه روز مردم را تقسيم كرده ، فرموده است : و ساعة لمعاشرة الاخوان و الثّقات الّذين يعرفونكم عيوبكم و يخلصون لكم في الباطن . « 3 »