ختم تحرير آن 13 جمادى الاول سنهء 1321 ه ق ، و كاتب نسخه گلمحمد سندى است . كاتب به اشتباه اسرار الشهود را اثر شيخ فريد الدين عطار دانسته است ، گويا منشأ اين اشتباه اين نكته بوده كه 13 بيت اول نسخهء فوق متعلق به ابتداى يكى از مثنوىهاى عطار به نام « جوهر الذات » « 1 » است كه اينگونه شروع مىشود :
به نام آنكه نور جسم و جان است * خداى آشكارا و نهان است
خداوندى كه جان در تن نهان كرد * ز نور خود زمين و آسمان كرد
فلك خرگاه تخت لا مكان ساخت * در او ز انجم فروزان شمعدان ساخت
در اين نسخه در آغاز كتاب پنج صفحه فهرست مطالب نيز دارد كه رئوس حكايات و مطالب كتاب در آن ذكر شده و نام اسرار الشهود بعدا با قلمى ديگر بر كتاب افزوده شده است .
اين نسخه وجوه مشتركى با نسخهء دانشگاه دارد . از نظر نقايص نيز مشابهاند . اغلاط آن نسبتا زياد و نشاندهندهء آن است كه كاتب آشنايى كافى با زبان و ادب فارسى ندارد . وجه تشابه آن با نسخهء دانشگاه به قدرى زياد است كه در يك جاى كتاب حدود دو صفحه در هر دو نسخه افتاده است . اين نشانهها موجب اين حدس مىگردد كه احتمالا منبع هر دو كتاب يك نسخه بوده است . چون اغلاط آن فراوان است از آوردن تفاوتهايى كه از اينگونه اغلاط واضح بوجود آمدهاند در بخش اختلاف نسخههاى خطى خوددارى ورزيدهام . برخى از ويژگيهاى اين نسخه چنين است : در اغلب موارد كلمهء ( ره ) به صورت ( راه ) نوشته شده است حرف ( گ ) بر خلاف معمول كتابت قديم سركش دارد ، و در برخى مواضع ( ك ) نيز به صورت ( گ ) نوشته شده است . علامت اختصارى اين نسخه ( گ ) است .
هامش
( 1 ) - اين مثنوى كه بنام جواهر نامه نيز خوانده شده در سال 1355 ه ق در دو جلد به اهتمام سيد محمد مير كمالى به نام شيخ عطار در تهران به طبع رسيده است . ليكن به روايتى ديگر سرايندهء آن شاعرى به نام عطار تونى مىباشد .