دربارهء هركدام از آنها شرح مختصرى به دست مىدهيم :
1 - « مفاتيح الاعجاز فى شرح گلشن راز » : كتاب مزبور معروفترين شرحى است كه بر مثنوى معروف « گلشن راز » اثر عارف مشهور شيخ محمود شبسترى نوشته شده است . شرح گلشن راز يك دورهء كامل از اصول تصوف و عرفان است كه با زبانى روشن و بيانى شيوا نوشته شده و شهرت آن حتى از نام مؤلفش فراتر رفته است .
اسيرى تأليف مفاتيح الاعجاز را روز دوشنبه 19 ذى حجه سال 877 ه - ق شروع نمود . در اين كتاب اسيرى از اخبار و احاديث و آيات قرآنى و اشعار شعراى سلف استشهاد جسته است .
« گلشن راز » مثنوى كوتاه عرفانى است كه آن را شيخ محمود شبسترى عارف نامدار در سنهء 717 ه - ق در پاسخ سؤال عرفاى خراسان سروده است . بر مثنوى « گلشن راز » از زمان تأليف تا به حال شروح متعددى نگاشتهاند . به قرارى كه دانشمند محقق احمد گلچين معانى تحقيق نمودهاند تاكنون 43 شرح فارسى و دو شرح و ترجمهء تركى بر كتاب فوق نوشته شده كه در ميان شروح فارسى مشهورترين آنها همين كتاب « مفاتيح الاعجاز » است كه مكرر به طبع رسيده است . اولين چاپ آن در تهران به سال 1264 ه - ق صورت پذيرفته است . ليكن بهترين چاپ آن با مقدمه و تصحيح غلامرضا كيوان سميعى به سال 1337 ش در تهران انجام شده است .
« شرح گلشن راز » را محمد بن محمود دهدار شيرازى ، متوفى به سال 1016 ه - ق ، مختصر كرده ، و اين خلاصه در هندوستان به طبع رسيده است .
اسيرى در شرح گلشن راز برخى از ابيات مثنوى « اسرار الشهود » را نيز به عنوان شاهد به كار گرفته است ، از جمله ابيات ذيل :
در حقيقت دان كه دل شد جام جم * مىنمايد اندرو هر بيش و كم
دل بود مرآت ذات ذو الجلال * در دل صافى نمايد حق جمال
حق نگنجد در زمين و آسمان * در دل مؤمن بگنجد اين بدان