احاديث مثنوى ص 36 ) . مولوى گويد :
چون أبيت عند ربى فاش شد * يطعم و يسقى كنايت ز آش شد
( مثنوى ، دفتر اول ، بيت 3740 )
( 168 ) ص 7 ب 13 :
از خدا لولاك آمد در خطاب * كز دو عالم هست مقصود آن جناب
مقصود اين حديث معروف است : لولاك لما خلقت الافلاك كه در شرح تعرف بدين صورت ديده مىشود : لولا محمد ( ص ) ما خلقت الدنيا و الاخرة و لاالسموات و الارض و لاالعرش و لاالكرسى و لااللوح و لاالقلم و لاالجنة و لاالنار و لولا محمد ما خلقتك يا آدم . مولوى گويد :
با محمد بود عشق پاك جفت * بهر عشق او را خدا لولاك گفت
( مثنوى ، دفتر پنجم ، بيت 2737 )
( 169 ) ص 7 ب 14 :
حق همى گويد ترا ما ودعك * هر كجا خواهى شد اللّه معك
اشاره است به آيهء 3 از سورهء ضحى :
ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى
، بدرودت نگفت پروردگارت و نه خشمگين شد .
( 170 ) ص 7 ب 15 :
شاهد ديد تو ما زاغ البصر * معجزت پيدا ز انشق القمر
سورهء نجم آيهء 17 :
ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى
، نلغزيد ديده و نه سركشى كرد . سورهء قمر آيهء 1 :
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ
، ( آن ساعت نزديك آمده ، ماه آسمان شكافته شد ) .
( 171 ) ص 29 عنوان پس از ب 12 :
من لا شيخ له فشيخه الشيطان و من لم ير مفلحا لا يفلح ابدا .
كى از اين معنى بيابى تو نشان * تا نگردى خاك راه كاملان
متن نقل شده ظاهرا مغلوط است . در احاديث مثنوى اين حديث چنين آورده شده : قال النبى ( ص ) من لم يكن له شيخ فشيخه الشيطان .
مولوى گويد :
هر كه او بىمرشدى در راه شد * او ز غولان گمره و در چاه شد