وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
، پس پايدار باش چنان كه مأمور شدى و آنان كه توبه كردند با تو و سركشى نكنيد كه او بدانچه مىكنيد بيناست . در ص 30 ب آخر نيز اشاره به اين آيه شده است :
حال پيغمبر نگر با آن كمال * فاستقم بودش خطاب از ذوالجلال
( 163 ) ص 7 ب 8 :
گفت الم نشرح ز شرح صدر او * هر دو عالم پر ز نور بدر او
اشاره است به آيهء اول از سورهء انشراح :
أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
، آيا فراخ نگردانيديم برايت سينهات را .
( 164 ) ص 7 ب 9 :
داد حق او را خلافت در جهان * قم فأنذر آمده در شرح آن
« قُمْ فَأَنْذِرْ »
آيهء دوم است از سورهء مدثر ، يعنى به پاى شو پس بترسان .
( 165 ) ص 7 ب 10 :
شد فاوحى بر كمال او گواه * ما كذب آمد دلش را از آله
اين بيت به آيات 10 و 11 از سورهء نجم اشاره دارد :
فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى ، ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى
، پس وحى فرستاد به سوى بندهء خويش آنچه وحى فرستاد . دروغ نگفت دل آنچه را ديد .
( 166 ) ص 7 ب 11 :
گفت حق لا تقربوا مال اليتيم * كى رسد كس را مقام آن كريم
اشاره است به آيهء 152 از سورهء انعام :
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ . . .
، و نزديك نشويد به دارايى يتيم جز به آنچه نكوتر است تا برسد به نيروهاى خويش . . .
( 167 ) ص 7 ب 12 :
بود بر خوان خدا او ميهمان * گفت ابيت عند ربى در بيان
اشاره بدين حديث است : نهى رسول اللّه ( ص ) عن الوصال فقال رجل من المسلمين فانك يا رسول اللّه تواصل قال رسول اللّه ( ص ) و ايكم مثلى انى ابيت يطعمنى ربى و يسقينى . اين حديث را بخارى و مسلم در صحاح خود آوردهاند . و همينطور بسيارى از محدثين ديگر ( ر ك ،