نبودى اشعهء شموس جمال حقيقي از أوج عز محبوبى در حضيض ( ذل « 1 » ) محبي كي رخ نمودى چون بدلايل عقلي معلوم است كه عز وافتخار شعار محبوبست وذل وافتقار دثار محب واين دو صفت ( متضاداناند « 2 » ) واجتماع ضدين محال مگر در حقيقتي كه جامع اضداد بود وآن محبت است چه اگر سطوت خواطف بروق محبت كسوت مستعار از سر محبي ومحبوبى برنكشيدى هيچ محب در بزم اتصال شربت وصال نچشيدى وازينجاست كه أهل كشف در ( محب « 3 » ) بوئى از محبوبى ( شنوند ودر محبوب « 4 » ) رنگى از حقيقت محبي بينند ونسبت محبي ومحبوبى امرى ( متهم « 5 » ) دانند زيرا چه هيچ محب قدم نياز در باديهء محبت نتواند نهاد الا بواسطهء « 6 » جذب محبوب - صورة أو معنا - وهيچ محبوب علم ناز در ميدان عز بر ( نداشت « 7 » ) الا بواسطهء تعلق محبت محب علما وعينا . پس بحقيقت هرمحبوبى محب بود وهر محبي محبوب باشد واين ( معاني « 8 » ) از غرايب اسرار محبت است . باز چون آفتاب محبت ( از برج « 9 » ) وحدت بتابد ظلال ( نسب « 10 » ) وإضافات ( سوى « 11 » ) عدم شتابد عارف محب و ( محبوب « 12 » ) ومحبت را جز يك حقيقت ( نيابد « 13 » ) .
تو مرا ( مؤنس « 14 » ) روان بودى * ليك از چشم ( سر « 15 » ) نهان بودى
از تو مىيافتم خبر ( بگمان « 16 » ) * چون شدم ( بىخبر « 17 » ) عيان بودى
من خود اندر حجاب خود بودم * ورنة با من تو در ميان بودى
جانم اندر ( جهان تو را « 18 » ) مىجست * تو خود اندر ميان جان بودى
هامش
( 1 ) - ذات .
( 2 ) - متضادند .
( 3 ) - محبي .
( 4 ) - شمند ودر محبوبى .
( 5 ) - بينهم .
( 6 ) - تعلق .
( 7 ) - نتواند افراشت .
( 8 ) - معنى .
( 9 ) - بروج .
( 10 ) - نسبت .
( 11 ) - به سوى .
( 12 ) - محبوبى .
( 13 ) - نبيند . : مثنوى
( 14 ) - مونسى .
( 15 ) - من .
( 16 ) - پنهان .
( 17 ) - باخبر .
( 18 ) - تراهمى .