( م 642 ه ) بوده ومحمد بن جمال نيز ظاهرا از مريدان شيخ سالار مىباشد .
* سلسلهء فتوت سيد از نجم الدين كبرى به بعد به صورتي كه در رسالهء أو آمده با ساير كتب معتبر تصوف وفتوت مغايرت واختلافى ندارد چنانكه جامى در ذكر شيخ إسماعيل قصرى مينويسد ( نفحات ، ص 418 - 419 ) شيخ نجم الدين كبرى به صحبت وى رسيده است وخرقهء أصل از دست وى پوشيده است . ووى از محمد بن مالكيل ووى از محمد بن داود المعروف به خادم الفقراء ووى از أبو العباس بن داود إدريس ووى از أبو القاسم بن رمضان ووى از أبو يعقوب طبري ووى از أبو عبد اللّه بن عثمان ووى از أبو يعقوب نهرجورى ووى از أبو يعقوب سوسى ووى از عبد الواحد بن زيد ووى از كميل بن زياد قدس اللّه أرواحهم ووى از أمير المؤمنين علي بن أبي طالب رضى اللّه عنه . . . كذا ذكره الشيخ ركن الدين علاء الدولة السمناني قدس اللّه تعالى سره في بعض مصنفاته .
در روضات الجنان وجنات الجنان هم در سه مورد اين سلسله نامه بهمين صورت نقل شده است ( بنگريد به نسخهء خطى آن - برگ 465 و 593 و 638 و 639 ) كه در يك مورد ( برگ 593 ) ماخذش همين رسالهء فتوتيه است همچنين نگاه كنيد به « طرائق الحقايق » به تصحيح دكتر محجوب ج 3 ، ص 83 و « الصلة بين التشيع والتصوف » الجزء الثاني ، ص 133 وغيره .
* چنانكه قبلا أشارت رفت برطبق فتوتنامهء سلطاني ، خرقهء فتوت على همداني بايستى به سلمان فارسي ( يكى از خلفاى چهارگانهء حضرت على در فتوت ) برسد ولى به صورتي كه در رسالهء فتوتيه مىبينيم ، سلسلهء فتوت على همداني از راه كميل بن زياد بحضرت على مىپيوندد . اين نسبت بنابر مندرجات كتاب الفتوة ابن المعمار ونيز كتاب « الصلة بين التشيع والتصوف » درست است زيرا در مأخذ أول كميل بن زياد بعنوان خليفهء نهم حضرت على در فتوت مذكور است ( ر - ك مقدمهء فاضلانهء دكتر مصطفى جواد بر كتاب الفتوة ابن المعمار ، ص 88 - 92 كه نويسنده در اين مورد 17 خليفهء فتوت حضرت على را ذكر كرده وتنقيحات لازم را بعمل آورده است ) ودر مأخذ ثاني هم كميل يكى از چهار خليفهء شاه مردان
احوال و آثار واشعار مير سيد على همدانى ( با شش رساله ) ( فارسى ) — صفحة 375
مساهمون: محمد رياض
ص٣٧٥