اين رساله را نيز اين جانب همراه رسالهء « همدانيه » ى سابق الذكر در نشريهء معارف اسلامى سازمان أوقاف تهران بچاپ رساندهام .
25 - نسبت خرقهء درويشى ( « فقريه » )
نسخ خطى : 3871 ( كتابخانهء مجلس ) 4274 ( ملى ملك بنام « فقريه » ) ونيز :
موزهء بريتانيا ( ر ك ج 2 ريو ، ص 835 ، 836 بنام « فتوحيه » ) فرهنگستان تاشكند 2312 ، 2314 ( ج 3 ، بنام خضر شاهيه ) .
اين رساله أصلا وصيتنامهء مير سيد على همداني است كه براي ملك خضر شاه حاكم « كونار » ونواحي آن نوشته وبالتماس آن حاكم درويش سيرت سيد سلسلهء فقر خود را نيز در آن بيان كرده است - در ابتداى رساله ميفرمايد : « . . .
طالب صادق شرف الدين خضر شاه اصلح اللّه شانه أزين داعى التماس وصيت كرد كه متضمن سلوك وسير أهل كمال بوده وبه تبرك بذكر نسبت خرقهء درويشان وبيان بعضي از مقام وأحوال ايشان كثرهم اللّه تعالى في الأنام وادامهم بحق محمد وآله عليهم الصلاة والسلام كه فرمودهء حق
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ
« 1 » در حق ايشان است وصيت كرده شد . »
اكنون عباراتى از اين وصيت ملاحظه نمائيد : « . . . وصيت ميكنم ترا بملاطفت با ضعفاء ومساعدت با مسكينان وزيردستان ، برحمت با يتيمان ، بشفقت با مسكينان ، بمروت با درويشان ، بحميت در دين ، بقناعت در دنيا ، در نظر بغيرت ، در سكوت بفكرت ، در سخن وحركت بصيانت ، در عهد به وفا ، باهل اللّه بمودت ، در نعمت بشاكر بودن در بلا صابر ودر خير سابق . . . »
در نسخهء خطى شمارهء 3871 اين دعا هم بعنوان ورد آمده است :
« يا رب الأرباب متعق الرقاب يا منشى السحاب يا رازق من تشاء بغير حساب يا وهاب ويا راد . . . » چنانكه در فصل نهم از باب أول ملاحظه كرديد على همداني در ولايت همين پادشاه أيام آخر زندگانى خود را گذرانده وفوت كرده است - از قرائن معلوم ميگردد كه سيد اين وصيتنامه را در أواخر زندگانى خود
هامش
( 1 ) - آيات سورهء عصر ، ( سورهء شمارهء 103 ) .