عليه الرحمة أكابر خراسان وعراق را جمع ساخته بود وخواجة خضر عليه السلام نيز كه در آن مجلس حاضر بود ديدم واز هر ولى در وقت وداع دعايى ورقعهاى از جامهء مبارك ايشان التماس نمودم - آن رقعهها را بر خرقهء خود توقيع كردم وآن ادعيه وأذكار را كه بر زبان مبارك ايشان پيوسته جارى ميشد كه « فتح » ما در آن بوده است جمع ساختم . اين أوراد جمع شد وچون كتب أحاديث را در نظرم آوردم ، مجموع اين أوراد را در أحاديث رسول صلى اللّه عليه وسلم يافتم بطرق شتى » .
در ضمن بيان اهميت اين « أوراد » اضافه ميفرمايد كه بعضي أزين أذكار در عالم واقعهاى مورد قبول وپسند حضرت نجم الدين سرسلسلهء « كبرويه » هم بوده است - مينويسد : واين فقير در وقتي كه به سرانديب بزيارت قدمگاه آدم عليه السلام ميرفتم چون نزديك آن مقام رسيدم سحرگاه « واقعهاى » دست داد .
در آن واقعه ديده شد كه جمعى بسيار از مشائخ كبار قدس اللّه أرواحهم از براي ديدن اين درويش آمدند . يكى از ايشان شيخ نجم الدين كبرى بود قدس اللّه روحه - در ان حالت از شيخ پرسيدم كه از أذكار كدام ذكر است كه ثواب آن بيشتر است ؟ شيخ فرمود كه : اين تسبيح را مشاهده كرديم كه « سبحان اللّه وبحمده سبحان اللّه العظيم وبحمده استغفر اللّه » هيچكدام از أذكار را نديدم .
جعفر بدخشى هم اين « أوراد » را در خلاصة المناقب ذكر كرده است ودر اهميت آن صحبتي دارد . آغاز رسالهء أوراد فتحيه چنين است :
« الحمد للّه وسلم على عباده الذين اصطفى » ، « 1 » اما بعد قال اللّه تعالى :
وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ
« 2 » - بدان اى عزيز أيقظنا اللّه وإياك عن سنة الغفلة بتوفيقه كه حق جل علا بندگان خود را از براي سفري بىنهايت وراهى خطرناك وبىنهايت آفريده است . . . ( الخ )
ادعيه واورادى كه سيد درين رساله آورده مشتمل است بر آن ادعيه
هامش
( 1 ) - آيهء 59 النمل .
( 2 ) - آيهء 55 الذريت .