شام و غزّه سفر مىكردند . آنان در اين سفرها مواد معطر ، بخور ، پارچه‌هاى ابريشمى ، پوست و كالاهاى ديگر را كه از هند و چين و مناطق ديگر وارد يمن مىشد ، خريدارى و از طريق خشكى ، در طول جزيرةالعرب از مسير حضرموت ، به موازات درياى سرخ « 1 » به مكه حمل كرده سپس به غزه ، بيت‌المقدس ، دمشق و بندرهاى كنار درياى مديترانه منتقل مىكردند و از بازارهاى شام ، گندم ، روغن ، زيتون ، چوب و مصنوعات شام را مىخريدند . همچنين از طريق بندر جده ( كه در حدود هشتاد كيلومترى مكه قرار دارد ) ، با عبور از درياى سرخ وارد حبشه مىشدند و بدين ترتيب كالاهاى محلى را به محل ديگر مىبردند . « 2 » گشايش اين راه بازرگانى ، شهر مكه را به يك مركزتجارتى پرسود تبديل كرد و تحول بزرگى در وضع مردم اين شهر به وجود آورد . خداوند برقرارى اين سفر بازرگانى را مايهء رفاه و گشايش زندگى قريش معرفى مىكند : قريش براى [ سپاس ] الفت و پيوستن‌شان به يكديگر [ يا پيمان‌هايى كه بستند ] الفت و پيوند [ ياپيمان ] شان در سفر زمستانى و تابستانى ، بايد پروردگار اين خانه [ كعبه ] را پرستش كنند ، همان پروردگارى كه آنان را از گرسنگى نجات داد و از بيم و ناامنى ايمن ساخت . « 3 »