برخى ، پيدايش اين گروه را از زمان سلطنت تهمورث و بنيانگذار اين كيش را « بوذاسف » مىدانند . ابوريحان بيرونى ( 360 - 440 ه . ق ) پس از بيان تاريخچهء پيدايش اين گروه ، مىگويد : . . . ما از آنان بيش از اين نمىدانيم كه خداوند را يگانه ، و او را از صفات بد منزّه و پيراسته مىدانند ( / صفات سلبيّه ) مثل اينكه مىگويند : خدا محدود نيست ، ديده نمىشود ، ستم نمىكند . آنان تدبير عالم را به فلك و كرات آسمانى نسبت مىدهند و به حيات و نطق و شنوايى و بينايى افلاك اعتقاد دارند و انوار را تعظيم مىكنند . صابئيان براساس عقيده به ستارگان و ارتباط حركات آنها با مقدرات زمين ، مجسمهء آنها را در معابد خود نصب مىكردند . چنان‌كه مجسمهء خورشيد را در بعلبك ، مجسمهء ماه را در حرّان و مجسمهء زهره را در يك قريه نصب كرده بودند . « 1 » مركز صابئين شهر « حرّان » « 2 » بوده است . اين كيش ، روزگارى تا روم ، يونان ، بابل و ديگر نقاط جهان نفوذ كرده بود . « 3 » قرآن مجيد در سه مورد از آنان نام برده است . « 4 » اين فرقه در زمان ما ، رو به انقراض است و تنها تعدادى از آنان در خوزستان « 5 » و عراق « 6 » به‌سر مىبرند . « 7 »