پيامبر اسلام پس از بيست‌وسه سال دعوت و مجاهدت و ابلاغ پيام الهى و پس از فراز و نشيبهاى فراوان در راه انجام رسالت بزرگ خويش ، سرانجام در روز دوشنبه ، بيست‌وهشتم ماه صفر سال يازدهم هجرت « 1 » پس از چهارده روز بيمارى « 2 » و كسالت ، به عالم بقا رحلت كرد و در حجرهء مسكونى خويش در جوار مسجدى كه تأسيس كرده بود به خاك سپرده شد . بعدها كه مسجد توسط برخى از خلفا توسعه يافت ، مرقد مطهر او در ( سمت شرقى ) داخل مسجد قرار گرفت . با آنكه چند سال پس از هجرت ، وضع مالى عموم مسلمانان و خود پيامبر اسلام بهتر شده بود و « اموال خالصه » و درآمدهاى ديگرى در اختيار آن حضرت قرار گرفته بود و با آنكه قدرت ظاهرى و نفوذ معنوى او بسيار افزايش يافته بود ؛ اما زندگى شخصى او با گذشته هيچ تفاوتى نكرده بود و او همچنان به زندگى بسيار ساده در همان حجره كنار مسجد ادامه مىداد . نه ثروتى اندوخته بود ، نه حتى مسكنى در حد منازل مردم داشت . بسترى كه در آن مىآرميد بسترى چرمى بود كه لايهء داخلى آن را ليف خرما تشكيل مىداد . « 3 » برروى حصيرى نماز مىخواند و چه بسا روى همان حصير استراحت مىكرد و خط چوبهاى آن بر پيكر پاكش