وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ
كه خدا نه پيغمبر فرستاده و نه كتاب نازل كرده و نه دستورات داده .
إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ
به آن منذرين گفتيم : نيستيد شما مگر در ضلالت بزرگى ، ضلالت مقابل هدايت است بمعنى راه گم كردن است هدايت راه پيدا كردن است ، راه حق صراط مستقيم است و راههاى باطل سبل شيطان است راه حق يكى است و راههاى باطل هزار كه ميفرمايد :
وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ
انعام آيهء 154 ، صراط مستقيم ايمان بجميع عقائد حقه و تخلق باخلاق فاضله و عمل باعمال صالحه است كه اگر يكى از آنها را مخالفت كرد از صراط مستقيم منحرف شده و در سبل شيطانى وارد شده هر چه بيشتر در سبل شيطانى ميرود از صراط مستقيم دور تر مىشود و ضلالت كبير اين كه بسيار دور هستيد ما اين نسبت را بانبياء داديم .
[ سوره الملك ( 67 ) : آيه 10 ]
وَ قالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ ( 10 )
و گفتند اين افواج كه داخل جهنم شدند بخزنه جهنم كه : اگر ما فرمايشات انبياء را شنيده بوديم يا تعقل ميكرديم نبوديم از اصحاب آتش سوزنده .
وَ قالُوا
اهل جهنم بخزنهء جهنم .
لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ
نه بسماع اذن زيرا انبياء به آنها رساندند و ابلاغ كردند و حجت را بر آنها تمام كردند بلكه سماع قلب يعنى بدستور و فرمايشات آنها عمل كرده بوديم و به زبان ما حرف آنها را شنيده بوديم كه ايمان آورده بوديم و اعمال صالحه بجا آورده بوديم و از معاصى اجتناب كرده بوديم و تقوى پيدا كرده بوديم .
أَوْ نَعْقِلُ
هوى و هوس و حب جاه و دنيا و كبر و نخوت و قساوت و عناد و نكرى و شيطنت قلب ما را سياه نكرده بود و پرده روى عقل ما نينداخته بود .
ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ
چنانچه كسانى كه شنيدند و تعقل كردند الان در بهشت متنعم هستند ما هم با آنها بوديم و فعلا حسرت آنها را ميخوريم و نادم و پشيمان هستيم .