تنگ نگيريد در حقوق آنها كوتاهى نكنيد بعيش آنها تا مادامى كه در عده هستند حكم زوجه را دارند .
لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ
كه بخواهيد بر آنها تنگ بگيريد زيرا آنها آزاد نيستند و هنوز در بند شما هستند نميتوانند بروند و به اختيار خود رفتار كنند چنانچه مملوك از عبيد و اماء و حيواناتى كه دريد شما هستند بايد بامور آنها از خورد و خوراك و ساير لوازم آنها رسيدگى كنيد .
وَ إِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ
كه مدت عدهء آنها تا وضع حمل است نسبت به آنها هم بايد همين نحو رفتار كرد و پس از وضع حمل راجع به طفلى كه متولد شده و بايد او را ارضاع نمود كه حولين كاملين است در اتمام ارضاع و أقل آن بيست و يك ماه است و مادر احق است در ارضاع چنانچه ميفرمايد :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ
- الى قوله تعالى -
فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ
بقره آيهء 233 . لذا ميفرمايد :
فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ
از ارزاق و كسوت و ساير لوازم معيشت
وَ أْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ
ايتمار قبول امر است يعنى اگر تقاضايى و خواهشى كردند انجام دهيد لكن بمعروف ، توقعات بى جا لازم نيست باندازهء متعارف .
وَ إِنْ تَعاسَرْتُمْ
و اگر شما به عسر افتاديد و نتوانستيد بتوقعات آنها رفتار كنيد .
فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرى
مرضعهء ديگرى بگيريد و با حقوق معينى با رضاى طرفين با او قرار دهيد .
[ سوره الطلاق ( 65 ) : آيه 7 ]
لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ ما آتاها سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً ( 7 )
واجب است و بايد انفاق كند كسى كه در سعه هست و متمكن است از سعهء خود كه توسعه دهد در انفاق ، و كسى كه روزى او تنگ است و در مضيقه است انفاق كند از آنچه به او داده شده به قدر تمكن و استطاعتش خداوند تكليف نميكند هيچ نفسى را