بمال و جاه و عظمت و رياست و اسم و عنوان اشخاص داشته باشند و آنها را محترم و معزز بدارند بلكه ملاك ايمان : عمل صالح و تقوى است و لو فقير و عاجز و كور و بى اسم و عنوان باشد هر چه ايمانش قويتر و اعمال صالحه بهتر و تقوايش زيادتر باشد احترام و عزتش بيشتر بايد گذاشت چنانچه نزد خدا و رسول و ائمه هم محترم و معزز است و در قرآن مجيد ميفرمايد :
وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ
منافقون آيهء 8 .
[ سوره عبس ( 80 ) : آيات 5 تا 6 ]
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنى ( 5 ) فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى ( 6 )
اما كسى كه مستغنى و ثروتمند باشد پس تو از او پذيرايى ميكنى و احترام ميگذارى اين هم خطاب بفاعل عبس است كه اينها نسبت به ثروتمندان و متمكنين چه اندازه احترام ميگذاردند و لو كافر يا مشرك يا افسق فساق باشد ، و اين رسم از اول دنيا در ميانه مردم بوده و هست كه اهل دنيا را محترم ميشمارند و عزت ميگذارند هر چه رياستش بالاتر باشد و ثروتش زيادتر باشد و عده و عده و عشيره و قبيله او زيادتر باشد بيشتر احترام ميگذارند حتى او را ميپرستند و خداى خود ميدانند مثل نمرود و شداد و فرعون و هامان و قارون و اشباه آنها از سلاطين جور حتى يزيد تمسك كرد بآيهء :
قُلِ اللَّهُمَّ
براى اثبات عزت و شوكت خود ولى غافل از اين هستند كه عزت به يد اللَّه است چنانچه ميفرمايد :
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً
فاطر آيهء 10 ، و اينها فرداى قيامت ذليلترين و پستترين و خوارترين مخلوقات حتى از سگ پستتر هستند كه سر به زير انداخته از خجلت و شرمندگى .
[ سوره عبس ( 80 ) : آيه 7 ]
وَ ما عَلَيْكَ أَلاَّ يَزَّكَّى ( 7 )
و چه باعث شده اينكه مزكى باشد يا نباشد يعنى اگر غنى و ثروتمند باشد او را احترام ميگذارى كافر باشد يا مؤمن خوب يا بد مزكى و غير مزكى ، در بند اين نيستى و باكى ندارى كه گفتيم : اين خطابات بفاعل عبس است ، و اين در حق نوع مردم جارى است نگاه بايمان و تقوى و عمل صالح طرف نميكنيد هر كه دنياى او معمور است غنى و ثروت و رياست و اسم و عنوان دارد او را عزت ميگذارند خواه مؤمن باشد