مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ
. . . الايه اعراف آيهء 32 . و اما امورى كه منع فرموده و در مخالفتش جرم و حبس و شكنجه و عذاب مقرر داشته چنانچه ميفرمايد :
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
اعراف آيهء 33 - انسان ممنوع از اينها نميشود مگر پس از خوف و خوف پيدا نميكند مگر بايمان و اعتقاد به اينكه علاوه بر اينكه خدا خداوند عالم است كه :
أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً
بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ
إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ
و غير اينها از آيات مع ذلك مفتش قرار داده كتبه اعمال . نفس اعضاء بدن ، انبياء ائمه ملائكه حفظه كه شهود يوم القيامة هستند و راپرت ميدهند . انسان تا ايمان و يقين پيدا نكند خوف پيدا نميكند و تا خوف پيدا نكند جلوگير ندارد مىكند آنچه بتواند .
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى
كسانى كه خوف مقام ربوبى پيدا كردند و جلو نفس خود را گرفتند كه از حضرت رسالت است كه جهاد اكبرش شمرده جهاد با نفس را :
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى
اللهم اجعلنا من هؤلاء .
[ سوره النازعات ( 79 ) : آيه 42 ]
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها ( 42 )
ميپرسند از تو از ساعت كه قيامت باشد چه موقعى بر پا مىشود و ثبوت پيدا مىكند .
اين سؤال يا از روى تعنت و سخريه و استهزاء است كه اين اندازه ما را از قيامت ميترسانى پس آن چه روز است ، يا از روى حقيقت است كه چه موقع تحقق پيدا مىكند ، و معنى مرسيها از رسى بمعنى ثبوت و برقرار است چنانچه كوهها را رواسى ميگويند چنانچه ميفرمايد :
وَ جَعَلْنا فِيها رَواسِيَ شامِخاتٍ
مرسلات آيهء 27 ، و ميفرمايد :
وَ قُدُورٍ راسِياتٍ
سبأ آيهء 13 ديگهايى كه از بزرگى قابل حركت نبود و ثابت بود .
[ سوره النازعات ( 79 ) : آيه 43 ]
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها ( 43 )
كه نيستى تو از ياد آورنده آن ، چون علم بساعت مختص به خدا است چنانچه