تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى )ج ١١ — صفحة 34

مساهمون:

ص٣٤

و آمد شما را انذار كننده . انسان تا قبل از بلوغ و رشد معفو است لكن پس از بلوغ و رشد مكلف مىشود بايد بوظائف تكليف عمل كند و عذر پذيرفته نميشود . وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ صرخه و صراخ فرياد و داد است ولى اصطراخ از باب افتعال قبولى صرخه است ميخواهد فرياد زند ولى از شدت الم نميتواند لذا ناله ميكنند اينها ، فِيها در جهنم ناله ميزنند و ميگويند : رَبَّنا أَخْرِجْنا كه ما برگرديم به دنيا ، نَعْمَلْ صالِحاً ايمان ميآوريم و بوظائف دينى عمل ميكنيم . غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ از كفر و شرك و معاصى و طغيان و تعدى و ظلم و تجاوز . أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فِيهِ انسان اگر طالب حق باشد ميتواند در يك هفته هم تمام عقائد شرا تحصيل كند و هم تمام احكام و تكاليف لازمه خود را فرا بگيرد بلكه تحصيل عقائد و فرا گرفتن مسائل لازمه و تصحيح قرائت بايد قبل از تكليف باشد كه به مجرد بلوغ با ايمان باشد و بوظايف خود عمل كند اين جوانان امروزه فرداى قيامت هيچگونه عذرى نميتوانند بياورند كه ما چون امر تحصيل و كارهاى ادارى و بازار و كسب بما فرصت نميداده كه برويم عقائد خود را تكميل كنيم و قرائت خود را تصحيح كنيم و مسائل دين را فرا گيريم و بوظايف دينى عمل كنيم . مَنْ تَذَكَّرَ هر كه بخواهد متذكر شود و عيب بزرگتر اينكه بر فرض اينكه برگردند باز همين اشتغالات مانع مىشود چنانچه ميفرمايد وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ ( انعام آيهء 28 ) و اگر عذر بياوريد كه كسى نبود ما را متذكر كند جواب شما اينست . وَ جاءَكُمُ النَّذِيرُ انبياء اوصياء علماء در هر عصر و زمان بودند به آنها