و تمام هلاك شدند لكن اين به نظر بعيد مىآيد از جهاتى يك جهت اينكه قضيه قوم لوط در جمله (
قُرُوناً بَيْنَ ذلِكَ كَثِيراً
) داخل بود كه بين قوم نوح و اصحاب رس كه شرحش در آيهء قبل بيان شد جهت ديگر آنكه آثارى از قراء قوم لوط باقى نبود كه كفار مكه بروند و مشاهده كنند زيرا هفت شهر قوم لوط واژگون شد جز بيابانى مشاهده نمىشد و اگر بگويى از آثار تاريخى اينها استفاده كرده باشند كتب تاريخى در آن زمان نبوده اگر چيزى باشد در گفتههاى يهود بود .
جهت سوم اينكه كفار قريش و اهل حجاز با محل قوم لوط هم فاصلهء مكانى داشته و هم فاصله زمانى و آنچه به نظر ميرسد و اللَّه اعلم بمراد :
همان قوم ابرهه كه در سال عام الفيل سال ولادت حضرت رسول بوده و چيزى تا زمان بعثت نگذشته چهل سال و بسيارى از اهل مكه بخصوص پير مردان مشاهده كرده بودند كه شرح آن در سورهء فيل كه در مكه نازل شده اوائل بعثت آمده كه براى يك قصد سويى ( خرابى كعبه ) آمده بودند .
خداوند توسط ابابيل حجاره سجيل بر سر آنها باريد و آنها را كعصف مأكول كرد لذا ميفرمايد :
(
وَ لَقَدْ أَتَوْا
) اين كفار قريش و مشركين مكه .
(
عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِي أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ
) كه نزديك مكه طرف يمن و حبشه بوده مشاهده كردند سپس از روى تعجب ميفرمايد :
(
أَ فَلَمْ يَكُونُوا يَرَوْنَها
) البته بودند و ديدند و مشاهده كردند ولى عدم تنبه آنها عدم ايمان آنها براى اينست .
(
بَلْ كانُوا لا يَرْجُونَ نُشُوراً
) اعتقاد به قيامت و بعث و حشر ندارند و اميد ثواب و خوف عقاب در آنها نيست غافل صرف .