(
أَوْ يُلْقى إِلَيْهِ كَنْزٌ
) ما زير بار يك پيغمبر فقير كه مدتى در كفالت ابى طالب بود ، و پس از آن از اموال خديجه زندگانى مىكرد و بسا سه روز بسه روز سنگ قناعت به شكم مىبست نمىرويم .
(
أَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَّةٌ
) باغ مشجر پر از انواع فواكه داشته باشد كه (
يَأْكُلُ مِنْها
) خود ميل كند و به ديگران هم بذل كند .
(
وَ قالَ الظَّالِمُونَ
) كه در كفر هم ظالم بودند و به حضرتش و گروندگان به او چه اندازه ظلم مىكردند ، و به مؤمنين به او مىگفتند :
(
إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً
) با اين كه حضرتش عقل كل بود تمام افعال و اقوال او مطابق حكمت و مصلحت بود . بلكه اگر عقول تمام عقلاء عالم را روى هم گذارند تقابل با عقل او نمىكند ، همچه آدمى را مسحور بشمارند كه او را شياطين و اجنه سحر كردهاند ، يعنى كلماتش و افعالش از روى جنون و بر خلاف حق است .
تنبيه - ضرورت مذهب اماميه اين است كه سحر در انبياء و ائمه اثر نمى كند بر خلاف مذهب عامه كه بخارى و مسلم روايت كردهاند كه سحر در او اثر كرد ، و در افعالش اشتباهات و خطاها بسيار بود .
اقول - ممكن است بگوئيم : كه مراد از ظالمين در اين آيه همين عامه باشند ، زيرا قبلا كلمات كفار را نقل فرموده در آيات و جملات قبل سپس مىفرمايد :
(
وَ قالَ الظَّالِمُونَ
الخ ) كه از عنوان كفر بعنوان ظلم معلوم مىشود كه ظالمين غير از كافرين بودند ، زيرا اگر مراد همان كفار بودند ، و قالوا مىفرمود و اگر مراد ظالمين از كفار بود ميفرمود :
( و قال الظالمون منهم ) .