و اما الانفال مربوط به اخذ اجرت نيست از امت ، بلكه عبارت است از آنچه از دار الحرب بدون خيل و ركاب بدست آيد و كل ارض انجلى عنها اهلها به غير قتال و اراضى موات و آجام و بطون اوديه و قطايع ملوك و ميراث من لا وارث له و فدك هم جزء انفال بود .
و اما مودت ذى القربى براى نفع خود امت بود كه ايمان باشد و نجات در آخرت ، چنانچه ميفرمايد : (
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
) سبأ آيهء 46 .
(
فَخَراجُ رَبِّكَ خَيْرٌ
) تمام روزيها به يد قدرت او است و لكن نوعا بتوسط ايادى ديگران است لكن نسبت به انبياء و بسيارى از صلحاء بدون واسطه مقدر فرموده از اين جهت ميفرمايد :
(
وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ) .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 73 ]
وَ إِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 73 )
و محققا تو آنها را دعوت مىفرمايى به راه راست . صراط مستقيم دين حق است كه ميفرمايد :
(
وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ
) انعام آيهء 154 سبل شيطانى كه انسان را از سبيل الهى دور مىكند و به پرتگاه عظيمى مىاندازد كه نجات ندارد .