حاضر اين هايى كه اسم خود را شيعه گذاردند چه ميكنند و چه كردند .
(
وَ أَجَلٌ مُسَمًّى
) مدتى كه بر هر فرد و جامعه مقرّر فرموده شخصا و نوعا از بلاهاى دنيوى و اخروى اعاذنا اللَّه منها مثل تسلّط ظالم قحطى گرانى امراض مستحدثه كوتاهى عمر پريشانى حال و نحو اينها .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 130 ]
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى ( 130 )
پس صبر كن بر آنچه ميگويند و مشغول بوظايف شخصيّه خود باش و تسبيح و تحميد پروردگار خود كن پيش از طلوع شمس بين الطلوعين و پيش از غروب شمس وقت عصر و از ساعات شب مغرب و عشاء و بعد از نصف شب تا طلوع صبح و اطراف روز پس تسبيح كن باشد كه خشنود شوى .
(
فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ
) از اينكه ترا تكذيب ميكنند و نسبت جنون و كذب و افتراء ميدهند و اذيّت و آزار به تو ميرسانند پس بايد صبر كنى صبر از صفات بارزه است و در هر مقامى اسمى دارد صبر بر طاعت صبر بر ترك معصيت صبر بر بلاء صبر در ميدان جنگ صبر بر ترك زخارف دنيوى و در اينجا صبر بر اذيّت قوم لسانا .
(
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ
) بعضى گفتند : مراد صلوات يوميّه است بر طبقش اخبار هم رسيده كه فرائض و نوافل شبانهروز باشد پنجاه و يك ركعت كه از علائم مؤمن شمرده شده بنا بر اين تفسير .
(
قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
) فريضهء صبح است .
(
وَ قَبْلَ غُرُوبِها
) فريضهء عصر .
(
وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ
) فريضهء مغرب و نوافل آن و فريضهء عشاء و