به زبان قومش ميفرستاد ، چنانچه ميفرمايد : (
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
) ابراهيم آيهء 4 و چون قوم پيغمبر در قسمت حجاز عرب فصيح بودند و قرآن بزرگترين معجزات حضرت بود بلسان عرب فصيح نازل فرمود كه نتوان مثل او يا ده سوره يا يك سوره بياورند كه از هر جهت حجة بر آنها تمام شود و راه عذرى بر آنها باقى نماند .
(
وَ صَرَّفْنا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ
) كمتر سورهاى است در قرآن كه خداوند خبر از امم سابقه و بليّات نازله بر آنها و از عقوبت قيامت و عذاب جهنم و خلود در آن نداده باشد .
(
لَعَلَّهُمْ
) لعل براى ترديد نيست خداوند ميداند كى متقى مىشود و كى نمىشود ، بلكه بمعنى بايد است كه البتّه بايد .
(
يَتَّقُونَ
) بمراتب تقوى تقواى از شرك و كفر و ضلالت و صفات خبيثه و اعمال سيّئه و ترك واجبات پيدا كنند .
(
أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْراً
) كه ميفرمايد : (
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرى
) اعلى آيهء 9 و نيز ميفرمايد :
(
وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ
) ذاريات آيهء 55 و بالجمله انسان در غفلت است بايد او را از خواب غفلت بيدار كرد بداند ( من كجا بودم از بهر چه من آمدهام بكجا ميروم و آمدنم بهر چه بود )
( رحم اللَّه امرأ علم من اين و في اين والى اين ) .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 114 ]
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً ( 114 )