وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِبْراهِيمَ
در موضوع ابراهيم بين شيعه و سنى و مشركين از جهاتى اختلاف شديدى است .
اولا در نسب ابراهيم اهل تسنن او را فرزند آزر كه مشرك و بت پرست بود ميدانند بواسطه ظواهر آيات كه اطلاق اب بر او كرده مخصوصا در اين آيات بعد كه چهار مرتبه خطاب يا ابت كرده و در جاى ديگر ميفرمايد :
إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ
و لكن شيعه مأخوذ از اخبار آل اطهار معتقد هستند كه پدر ابراهيم تاريخ بوده مؤمن صالح و آزر عموى او بوده و شوهر مادر او و در دامن او بزرگ شده و به اين مناسبت اطلاق اب بر او مىكرد و دليل شيعه قطع نظر از اخبار دو آيهء شريفه در قرآنست يك آيه در سورهء توبه و يك در سورهء ابراهيم عليه السّلام اما در توبه
وَ ما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَها إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ
آيهء 114 .
و البته اين در زمان جوانى ابراهيم بود كه تبرّى جست و عزلت اختيار كرد و از آنها جدا شد .
و اما در سورهء ابراهيم در زمان پيرى ابراهيم كه خدا اسمعيل و اسحق را با عنايت كرده بود ميگويد :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ
الى قوله
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ
آيه 41 .
پس معلوم مىشود كه والد ابراهيم غير آذر است كه از او تبرّى جسته ( و ثانيا ) در عقيده ابراهيم يهود گفتند هم عقيده ما است نصارى گفتند در مذهب ما است مسلمين گفتند مذهب اسلام است خدا ميفرمايد :
ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيًّا وَ لا نَصْرانِيًّا وَ لكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
آل عمران آيهء 60 و در جاى ديگر خطاب بپيغمبر ميفرمايد
ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
نحل آيه 124 .
و نيز ميفرمايد :
يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْراهِيمَ وَ ما أُنْزِلَتِ التَّوْراةُ