[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 35 ]
ما كانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ سُبْحانَهُ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 35 )
و نيست از براى خداوند عالم اينكه اتخاذ اولاد كند منزّه و مبرّى است زمانى كه اراده كند تحقق امرى را و حكم فرمايد بوجود او پس جز اين نيست ميفرمايد از براى او باش پس مىباشد بگويد موجود شو موجود مىشود .
ما كانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ
نظر به اينكه توليد و تناسل از لوازم ماهيت و جسم است چه در انسان و چه در جن و چه در حيوانات و چه در نباتات اشجار و گياه - ها و ذات مقدّس او صرف الوجود است بدون ماهيّت و وجودش عين ذات است و محال است تغيير و تغير و تحويل و تحول و محل حوادث بر او و كسانى كه نسبت ولد ميدهند ناچار بايد العياذ خدا را جسم بدانند چه مشركين كه ملائكه را بنات خدا ميدانند و چه يهود كه عزير را پسر خدا ميگويند و آدم را ابن اللَّه گفتند و چه نصارى كه عيسى را ابن اللَّه شمردند بلكه تمام اهل كتاب گفتند
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
( سبحانه ) تسبيح و تقديس و تنزيه حق است از جميع عوارض و نواقص و عيوب ذاتا و صفة و افعالا و اين موجودات عالم چه علوى و چه سفلى چه عالم مجردات و چه مادّيات چه عالم عقول و نفوس و ارواح و چه عالم اجسام از ثرى تا ثريّا از هيولاى صرفه تا صور مثاليّه هر چه لباس امكان در بر دارد
إِذا قَضى أَمْراً
كه صلاح در ايجادش باشد و حكمت اقتضاء كند و قابليت وجود داشته باشد كه از زمره محالات نباشد فانّما پس جز اين نيست كه يقول له آن هم نه قول لفظى بلكه فعلى كه معنى ايجاد و مشيت است كن موجود شو فيكون موجود مىشود و آنى الوجود است .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 36 ]
وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 36 )
و محققا خداوند اللَّه پروردگار من و پروردگار شما است پس عبادت او را كنيد اينست صراط مستقيم .