پس اشاره كرد مريم بسوى عيسى عليه السّلام يعنى من چون صائمه هستم و با كسى تكلّم نميكنم از خود عيسى سؤال كنيد چگونه تكلّم كنيم با كسى كه در گهواره بچه كوچك است
فَأَشارَتْ إِلَيْهِ
سرّ اينكه مريم چگونگى خصوصيّات را بيان نكرد و روزه صمت گرفته بود براى اينست كه اگر او شرح خصوصيات را بيان ميكرد از او پذيرفته نميشد و باور نميكردند ، لذا اشاره كرد كه از اين طفل سؤال كنيد تا بر آنها تمام شود و ساحت قدس مريم بر آنها معلوم گردد و نتوانند انكار كنند
قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا
آن هم طفل يك روزه كه بكمال اشكال پستان بگيرد ميتواند تكلم كند و چگونه متوجّه مىشود و ميفهمد كلام ديگران را طفلى كه بايد او را در گهواره بگذارند و بتوسط حركت گهواره او را بخوابانند حضرت عيسى بقدرة كامله حق به زبان آمد .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 30 ]
قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا ( 30 )
فرمود عيسى عليه السّلام محققا من بنده خدا هستم به من عطا فرموده كتاب را و قرار داده نبىّ و پيغمبر
قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ
اشاره به اينكه ميدانست كه جماعت نصارى او را ابن اللَّه ميگويند و مقام الوهيت بر او قائل ميشوند لذا گفت من بنده خدا هستم مثل ساير بندهگان غاية الامر بدون پدر خلق شدهام چنانچه آدم بدون پدر و مادر خلق شده بعلاوه اين كلام ساحت قدس مادرش را هم حفظ فرموده كه تهمت يهود نسبت به او رفع شود
آتانِيَ الْكِتابَ
انجيل كه يكى از كتب اربعه است به من عنايت شده تورية و زبور و انجيل و قرآن مجيد و اما بر ساير انبياء صحف نازل شده صحف آدم و شيث و نوح و ابراهيم و غير اينها و اينكه بعضى توهم كردهاند كه مراد بعد از اين بر من كتاب نازل مىشود توهم فاسديست و خلاف ظاهر بلكه نصّ آيهء شريفه است كه بماضى تعبير فرموده
وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا
مقام نبوت غير از مقام رسالت است ميداند و بدستور الهى عمل مىكند چنانچه در آيه بعد تصريح ميفرمايد ولى هنوز مأمور بدعوت و تبليغ نشده و اين تعجب ندارد كه طفل يك روزه داراى مقام نبوّت و وحى