[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 11 ]
فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرابِ فَأَوْحى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَ عَشِيًّا ( 11 )
پس بيرون رفت زكريّا از محراب عبادتش بسوى قومش و بنحو اشاره به آنها وحى نمود و به آنها رسانيد اينكه تسبيح پروردگار كنيد هر صبح و شام
فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ
بزرگترين تكليف انبياء هدايت و ارشاد و موعظه و تبليغ است پس زكريا آمد براى موعظه قوم من المحراب پس از اداء تكاليف شخصيه از نماز و اذكار و دعاء و عبادت كه در محراب بجا ميآورد از محراب خارج شد بر قوم خود و نتوانست تلفّظ و تكلّم كند با قوم
فَأَوْحى إِلَيْهِمْ
اقسام وحى را قبلا متذكر شديم و در اينجا بالقاء بقلب است به اشاره بيد و سر بر آنها اعلام و ابلاغ كرد
أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَ عَشِيًّا
و مراد از تسبيح به معناى اعم است شامل نماز و دعاء و ذكر مىشود از تهليل و تحميد و تكبير و تسبيح و ساير اذكار مىشود و مراد از بكرة اول صبح است و مراد از عشىّ اوّل شب است .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 12 ]
يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ( 12 )
خطاب بيحيى پس از ولادتش در حال صباوت كه بگير كتاب را به تمام قوّة داديم او را نبوّت در حال صباوت سه نفر از انبياء در حال صباوت بمقام نبوّت نائل شدند سليمان در سنّ هفت سالگى يحيى در سن سه سالگى عيسى در گهواره در اوان ولادت و سه نفر از ائمه بمقام امامت نائل شدند حضرت جواد در سن هفت سالگى و حضرت هادى نه ساله و حضرت بقية اللَّه چهار ساله ، زيرا مقام نبوّت و امامت افاضه حق است ، بلكه انبياء و ائمه اطهار در همان عالم نورانيت افاضه جميع كمالات و علوم به آنها شده و از اين جهت در ارحام امّهات و در گهواره و حين ولادت تكلّم ميكردند و حلّ مشكلات ميفرمودند و اخبار در اين باب بسيار داريم حتى صدّيقه طاهره با اينكه نه نبىّ بود و نه امام داراى اين مقام بود
يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ
تقدير اينكه يحيى متولّد شد و بسنّ سه سالگى رسيد خطاب شد به او
يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ
كتاب تورية بود چون تا زمان عيسى شريعت موسوى بود و انبياء مكلّف به آن شريعت بودند