معلوم و محقق شد .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 83 ]
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ قُلْ سَأَتْلُوا عَلَيْكُمْ مِنْهُ ذِكْراً ( 83 )
و زود باشد كه بيايند و از شما سؤال مىكنند از ذى القرنين بگو زود باشد كه براى شما از او ذكر كنم
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ
در موضوع ذى القرنين در كلمات مفسرين و در اخبار آل اطهار از جهات زياد اختلاف شديدى دارد .
( 1 ) از اسم او ( 2 ) از وجه تسميه او بذى القرنين .
( 3 ) از اينكه نبى بود يا عبد صالح .
( 4 ) از زمان او و مدّت عمر او .
( 5 ) از توسعه مملكت و سير او : اما اول مشهور بين مفسرين اينكه نامش اسكندر بود آن هم اسكندر رومى يا غير آن و اما وجه تسميه او بذى القرنين بعضى گفتند دو قرن سلطنت كرد و در قرن هم بعضى گفتند سى سال بعضى هفتاد سال بعضى هشتاد سال و از همين جهت ناصر الدين شاه را هم صاحب قرآن ناميدند چون متجاوز از سى سال سلطنت كرد بعضى گفتند دو برآمدهگى در دو طرف پيشانى او بود بعضى گفتند دو قرن شمس را سير كرد مطلع شمس و مغرب شمس را بعضى گفتند دو ضربت بر فرقش از قوم رسيد و از امير المؤمنين عليه السّلام كه در ميان شما هم مثل او هست اشاره به خود بزرگوارش كه يك ضربت در احد از عمرو بن عبد ود و يكى در محراب از پسر مرادى كه اين ملعون از آن نه نفر بود كه در جنگ خوارج فرار كرد و عاقبت بدسيسه قطامه حضرت را شهيد كرد و يكى از آن نه نفر شمر بود كه در كربلا حضرت سيد الشهداء را شهيد كرد .
و اما سيّم بعضى گفتند نبى بود مأمور به ظاهر و باطن بعضى گفتند مأمور بدعوت بود قوم او را اجابت نكردند ضربت بر فرق او زدند از ميان قوم بيرون رفت پانصد سال بعضى گفتند از دنيا رفت و پس از پانصد سال زنده شد و مأمور بدعوت شد .