و امثال اينها بپردازيم بتفسير آيات
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ
يوشع بن نون وصى حضرت موسى كه در خدمت موسى بود
لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ
چون حضرت موسى پيغمبر اولوا العزم بود و مأمور بدعوت و خداوند به او عناياتى فرموده بود مثل تورية كه در او تبيان كل شىء بود و مثل مقام كليميت كه بدون واسطه با خداوند تكلّم ميكرد و معجزات محيّر العقول مثل عصا و يد و بيضا و انفلاق دريا دوازده جاده و انفجار حجره دوازده چشمه و ساير معجزات لكن علم ببواطن نداشت خداوند به او وحى فرستاد كه در مجمع البحرين كسيست كه عالم ببواطن هست حضرت موسى اراده ملاقات او كند و از علم او بهره بردارى كند لذا بيوشع فرمود من خوددارى نمىكنم تا اينكه بروم مجمع البحرين كه دو دريا بهم وصل مىشود
أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً
سالهاى درازى و در معناى حقب بعضى گفتند هفتاد سال بعضى هشتاد سال بعضى سالهايى كه هر روز او هزار سال است و در آيهء شريفه در حق اهل نار ميفرمايد :
لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً
نبأ آيه 23 يعنى روزگارهايى كه آخر ندارد و شايد در اينجا اشاره باشد بمدة مديدى تا پيدا كند آنكه را كه طالب است گفتند حضرت موسى خطبه بسيار بليغى بيان نمود اصحابش گفتند آيا خداوند كسى را خلق فرموده كه داناتر از شما باشد فرمود نميدانم جبرئيل نازل شد كه در مجمع البحرين كسى هست داناتر از شما حضرت موسى عاشق ملاقات او شد مسئلة ممكن بهر مقامى نائل شود محدود است و بالاتر از آن ممكن است حتى در حق نبىّ اكرم كه افضل از جميع ممكنات است در جميع كمالات خطاب ميرسد به او
وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً
طه آيهء 113 .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 61 ]
فَلَمَّا بَلَغا مَجْمَعَ بَيْنِهِما نَسِيا حُوتَهُما فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَباً ( 61 )
پس چون رسيدند مجمع البحرين واگذاشتند ماهى خود را پس گرفت ماهى راه خود را در دريا سير كننده فلما بلغا موسى و مصاحب خود يوشع رسيدند