و 27 چه رسد بنعمتهاى او و بليّات او و آنچه خداوند خلق فرموده از ملائكه و جنّ و انس و حيوان و نبات و جماد چه در عالم علوى و چه در عالم سفلى تا روز بعث و نشور .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 9 ]
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً ( 9 )
هيجده آيه در اين سوره مباركه در قصّه اصحاب كهف از آيه هشتم تا آيه بيست و پنجم بيان فرموده و ما در سه جمله تذكر ميدهيم يك جمله در شرح آيات شريفه و تفسير آنها جمله دوّم در خلاصه مطلب و نتيجه و ثمرات و فوائد آن جمله سيّم در آنچه از اخبار آل اطهار استفاده كردهايم در اين باب .
اما جمله اولي
أَمْ حَسِبْتَ
و لو خطاب بپيغمبر است لكن غرض كسانى هستند كه امورى كه بر خلاف عادت است تعجب مىكنند بلكه شايد منكر هم ميشوند مثل معراج و شق القمر و بقاء حضرت بقيّة اللَّه و امثال اينها ان اصحاب الكهف كهف مغاره كوه است و اصحاب آن كسانى هستند كه رفتند در آن مغاره مخفى شدند و الرقيم بعضى گفتند از ماده رقم است بمعنى كتابت چنانچه مىگويى رقيمهء شريفه و اين بواسطه لوحى بود كه اسامى آنها در او نوشته شده بود بعضى گفتند اسم شهر آنهاست بعضى گفتند نام كوه است كه در او كهف بود و ما مدركى براى هيچكدام دست نياورديم و علم او را به خدا واگذاشتيم
كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً
افعال الهى مورد تعجب نيست زيرا قدرت او بر امر بزرگ و كوچك مساوى است ايجاد عرش اعظم با ايجاد پشه ضعيف تفاوت ندارد چه بر طبق عادت باشد و چه بر خلاف عادت بعلاوه رفتن اينها در كهف بر خلاف عادت نبوده بلى خصوصيات آنها مقدارى بر خلاف عادت بود لذا ميفرمايد :
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 10 ]
إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً ( 10 )