بسيار بزرگ است اين كلمه كه از دهان آنها خارج مىشود نميگويند مگر كذب بلكه افتراء به خداوند عالم است و اهانت بمقام قدس .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 6 ]
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً ( 6 )
پس شايد تو جان خود ترا به هلاكت مياندازى بر آثار اين كفار و مشركين اينكه ايمان نياوردند به اين قرآن مجيد و فرمايشات آن از روى تأسف كه چرا ايمان نمىآورند با اين بيانات شريفه حضرت رسالت فوق العاده علاقهمند بود بهدايت و ارشاد قوم و تأسف مىخورد بر اينكه چرا ايمان نمىآورند چنانچه در جاى ديگر مىفرمايد
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
قصص آيه 56 .
خدا ميداند كى قابل هدايت است و قلبش پاك است و كى قابليت ندارد و قلبش سياه و قساوت دارد كانّه اين آيه شريفه اشاره باينست كه تو بوظيفه رسالت و تبليغ خود عمل كن هر كه قابل هدايت است هدايت مىشود و هر كه لياقت ندارد بكفر و شرك خود مىافزايد .
حافظ وظيفه تو دعا گفتن است و بس * در بند آن مباش كه نشنيد يا شنيد
لذا ميفرمايد خود را به هلاكت نينداز
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ
لعل از جانب خدا ترديد نيست بلكه اشاره باينست كه نزديك است خود را به هلاكت بيندازى حفظ الهى ترا نگاه داشته على آثارهم شرك و كفر و تكذيب رسول و او را ساحر و مجنون گفتند و قرآن را گفتند بافته او است و از ديگران فرا گرفته
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذا إِلَّا إِفْكٌ افْتَراهُ وَ أَعانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جاؤُ ظُلْماً وَ زُوراً
فرقان آيه 4 .
إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ
مراد از حديث قرآن مجيد است كه مشتمل بر قضايا و حوادث واقعه در امم سابقه است و يكى از اسماء قرآن حديث است و اين جمله دلالت دارد بر رد كسانى كه قرآن را قديم ميدانند قرآن كلام الهى است كه بقدرة كامله خود ايجاد مىفرمايد و البته حادث است و مسبوق بعدم مثل ساير