(
الْكِتابَ )
قرآن مجيد را
وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً
معوج به زبان فارسى كج چوله يعنى غير مستقيم به نحوى كه نتوانند استفاده كنند يا بر خلاف صلاح باشد يا مشتمل بر اباطيل باشد .
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 2 تا 3 ]
قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً ( 2 ) ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً ( 3 )
اين قرآن مجيد عهدهدار است بر اينكه انذار كند و بترساند باس و عذاب شديد را از جانب خود و بشارت ميدهد مؤمنين را آن كسانى كه عمل ميكنند اعمال صالحه را به اينكه از براى آنها است اجر و جزاء نيكويى كه مكث ميكنند در او هميشه ابد الآباد ( قيّما ) صفت كتابست در آيه قبل بعضى گفتند تقديم و تأخير دارد به اين عبارت انزل على عبده الكتاب قيما و لم يجعل له عوجا لكن بسيار ضعيف است در علم اخلاق متعرض هستند كه اول تخليه است بعد تحليه يعنى بايد اولا اخلاق رذيله را زائل كرد سپس محلّى نمود بصفات حميده كاسه كه مملوّ از آب كثيف است بايد خالى كرد بعدا از آب لطيف پر كرد اولا بايد از كفر و شرك بيرون رفت بعد داخل در اسلام و ايمان شد عمارت شكسته را اولا بايد خراب كرد بعد ساختمان نمود پس اولا ميفرمايد
وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً
پس ميفرمايد ( قيّما ) و شاهد بر اين اينكه اولا انذار ميفرمايد
لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً
بكفّار و مشركين و منافقين و ضالّين و عصاة و بأس شديد عذاب جهنم است كه ابد الآباد بانحاء عذاب معذّب هستند علاوه از بليّات دنيوى و عقوبات عالم برزخ و صحراى محشر من لدنه مرجع ضمير اللَّه است يعنى من عند اللَّه كه اين قرآن مجيد از جانب خداوند است كه انذار مىكند
وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ
بشارات قرآنى بر اهل ايمان بسيار است كمتر سورهايست كه در آن بشارت نباشد
الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ
مراد اين نيست كه جميع اعمال صالحه را بجا آورد زيرا ممكن نيست و مراد اين نيست كه تمام اعمالش صالحه باشد زيرا مباحات بسيار است بلكه مراد اينست كه اعمال صالحه داشته باشد پس مؤمن غير صالح بخطر خيلى نزديكتر است كه خداى نخواسته معاصى باعث زوال ايمان بشود
أَنَّ لَهُمْ