بسم اللَّه و باللّه و الصلاة و السّلام على رسول اللَّه و على إله آل اللَّه و اللعن على اعدائهم اعداء اللَّه الى يوم لقاء اللَّه .
[ سورهء مباركهء كهف ]
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 1 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً ( 1 )
حمد مختص بخداونديست كه نازل فرمود بر بنده خود رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و إله كتاب را و قرار نداد از براى او منحرف و معوج و غير مستقيم اخبار بسيار از طرق خاصّه و عامّه در فضائل و ثمرات اين سوره مباركه رسيده .
( 1 ) اگر بنويسند و در خزائن حيوانات بگذارند از آفات و حيوانات موذيه محفوظ ميماند .
( 2 ) اگر در شيشه كه درب تنگ باشد بگذارند و در خانه قرار دهند از فقر و بلاها محفوظ مىشود .
( 3 ) اگر قرائت كنند نورى ساطع شود تا مسجد الحرام و از آنجا تا بيت المقدس و ملائكه در آن نور براى او طلب مغفرت كنند .
( 4 ) آيهء آخر اين سوره را در وقت خواب تلاوت كند هر موقعى كه اراده كرد بيدار شود بيدار مىشود .
( 5 ) قرائت در هر جمعه اين سوره را باعث حفظ از بليّات مىشود تا جمعه ديگر و غير اينها از فوائد و ثمرات (
الْحَمْدُ لِلَّهِ )
لام اختصاص است كه حمد مختص به خدا است و غير او لياقت حمد ندارد و ما در اول سوره حمد مفصلا بيان كرديم و فرق بين حمد و شكر و مدح را بيان نموديم مراجعه فرمائيد
الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ
مقام عبوديت حضرت رسالت بالاتر از مقام رسالت است بلكه يكى از شئون عبوديت رسالت است چنانچه در تشهد مقدم ذكر شد وه مقام عبوديت اينست كه از خود هيچ ندارد و هيچ نظر ندارد فقط متوجه بمولى باشد
عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ
نحل آيه 77