وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
از مقام نبوت و رسالت و قرآن مجيد و احكام الهيه و دستورات دينيه بخواهيم ببريم قدرت داريم لكن چون افعال الهيه موافق با حكم و مصالح است و اشتباه و خطاء در او نيست لذا آنچه مرحمت فرموده بحضرتش در كنف خود حفظ ميفرمايد .
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
حجر آيهء 9 بلكه روز بروز افاضاتش نسبت به آن حضرت بيشتر و بالاتر مىشود و دين مقدسش تا صفحهء قيامت باقى و برقرار است
ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلًا
پس از اخذ و اذهاب نمييابى احدى را از جميع مخلوقات كه تكفل كند و بتواند از ما پس بگيرد و ايكال امر به او بكنى و اين خطاب به حضرت رسالت تنبه است بجميع بندگان كه اگر خداوند به آنها چيزى مقامى دولتى مكنتى علمى كمالى عنايت فرموده مغرور نشوند و تكبر و تنفر و تجبر نكنند و بترسند كه خدا قدرت دارد پس بگيرد و آنها را با خاك يكسان كند مشاهده كنيد حال شيطان را كه در زمين چه اندازه عبادت كرد حتى ملائكه تقاضا كردند بيايد در آسمان و آنها بعبادت آن شوق عبادت بيشتر پيدا كنند ولى براى ترك يك سجده و تكبر و اعتراض به خدا
إِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلى يَوْمِ الدِّينِ
در حقش نازل شد .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 87 ]
إِلاَّ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً ( 87 )
مگر رحمتى از پروردگار تو محققا تفضلات او بر تو هست بسيار بزرگ
إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ
استثناء از آيه قبل كه فرمود لا تجد الا اينكه پروردگار تو وكيل تمام امورات تو هست برحمت و فضل خود رحمة الهى توسعه دارد تمام اشياء را ميگيرد
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ
اعراف آيه 155 و نيز
وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً
مؤمن آيه 7 و لكن همين نحوى كه علم قابليت محل لازم دارد
العلم نور يقذفه اللَّه في قلب من يشاء
همين نحو رحمت هم قابليت محل لازم دارد لذا در همين آيه مذكوره ميفرمايد :