مجبور بايمان نميكند .
بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً
كه نتواند به تو و بمؤمنين تسلط پيدا كنند بلكه مقهور و منكوب ميشوند و قساوت قلب آنها مانع از قبول مىشود ( بگذار تا بميرند در عين خود پرستى ) .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 46 ]
وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى أَدْبارِهِمْ نُفُوراً ( 46 )
و قرار داديم روى قلبهاى آنها پوششهايى كه درك نمىكنند و نمىفهمند و در گوشهاى آنها پنبه غفلت كه گوش فرا نميدهند و تعقل نمىكنند بالجمله مفاد اين دو آيه شريفه اينكه اشخاصى كه قابل هدايت نيستند گوش و چشم و قلب آنها باطنيه و ظاهريه بسته شده .
اما قلب آنها پوشش قساوت و سياهى كفر و عناد روى آن را گرفته نميفهمند كه مفاد
وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً
است و اما گوش آنها را كبر و نخوت و عناد و عصبيت كر كرده گوششان بدهكار اين فرمايشات نيست كه مفاد
وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً
است .
و اما چشم آنها بسا خداوند رسول خود را از نظر آنها حفظ مىكند چنانچه در موقع هجرة حضرت خاك پاشيد به صورت آنها و فرمود شاهت الوجوه حضرت را نديدند و چشم قلب كور مىشود حق را مشاهده نمىكند چنانچه ميفرمايد
وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ
اعراف آيه 178 .
زيرا انعام و ساير حيوانات و نباتات و جمادات مكرر گفته شده كه داراى شعور و معرفت بوحدانيت حقه و نبوت انبياء و امامت ائمه هدى دارند در حد خود و از ذكر خدا غافل نيستند ولى اينها چنان غفلت آنها را گرفته كه خدا را هم فراموش كردند .