و عملا بلكه در قرآن مجيد اطلاق شياطين بر آنها شده
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ
انعام آيه 112 .
و در سوره و الناس
مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ
آخر قرآن .
وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً
اين جمله اشاره به اينكه تبذير كفر باللّه يا در درجه كفر و برادر كفر است به ترتيب صغرى و كبرى و اخذ نتيجه مبذر برادر شيطان بسبب تبذير شيطان هم كافر باللّه پس مبذر برادر كافر است و در درجه او است .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 28 ]
وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها فَقُلْ لَهُمْ قَوْلاً مَيْسُوراً ( 28 )
و اگر اعراض كردى از والدين و اقارب و مساكين و ابناء سبيل بسبب نداشتن مال كه نتوانى اجابت كنى توقعات آنها را و انتظار داشته باشى رحمت الهى و تفضلات او را پس بگو به آنها كلام ملايمى و آسانى خلاصه كلام اينست كه انسان مسلمان بايد اگر والدين يا اقارب يا فقراء يا ابناء سبيل و بالجمله ارباب حاجات توقع احسان داشته باشند مهما امكن بايد انجام داد و اگر ممكنش نيست با زبان خوشى با آنها صحبت كند كه ان شاء اللَّه در مقام هستم بلكه بتوانم از خجالت شما در آيم و اگر نتوانستم بدانيد از روى بىاعتنايى نيست بلكه از روى عدم تمكن است .
وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ
كه نتوانستى احسان به آنها كنى
ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ
كه خداوند ترا مورد رحمت خود قرار دهد و بتوانى انجام مقصد آنها را بكنى ترجوها كه اميدوار باشى و در مقام برائى
فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُوراً
كلامى نگويى كه باعث رنجش خواطر آنها باشد زيرا بسا موجب عقوق و قطع رحم و اهانت فقير و غريب مىشود بلكه با كمال رأفت و مهربانى و و داد از آنها عذر خواهى كنى بلكه اگر احتمال ميدهى كه بعدا بتوانى تدارك كنى به آنها وعده بده كه ان شاء اللَّه در فكر شما هستم .