و نگوئيد از براى چيزهايى كه زبان شما متصف شده بدروغگويى اين حلال است و اين حرام كه افتراء مىبنديد به خدا دروغى را محققا بدانيد كسانى كه افتراء مىزنند به خدا دروغى را هرگز رستگار نميشوند فقط چهار روز دنيا تمتع مىكنند و از براى آنها عذاب دردناك است .
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ
اتصاف السنه بكذب عادة زبان است و دروغگويى بخصوص كذب بر خدا كه اعظم كبائر است
هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ
كه حلال خدا را حرام بگويد و حرام خدا را حلال بشمارد كه بدعت در دين است و مبدع كافر است مثل آنكه گفت متعتان محللتان في عهد رسول اللَّه انا احرمهما و اعاقب عليهما متعة النساء و متعة الحج
لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
سه عقوبت دارد يكى دروغ گفتن ديگر افتراء كه نسبت به غير دادن سه افتراء على اللَّه
إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ
ايمان ندارد و كافر مىشود زيرا مؤمن يقينا رستگار است
مَتاعٌ قَلِيلٌ
براى استفاده اين چهار روزه دنيا و متابعت شهوات نفسانيه
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
مطلق عذابهاى آخرت مولم است لكن اختصاص به اين طايفه دارد عذابى كه ميانه عذابهاى آخرت شده الم را دارد كه مفاد صفت مشبه است .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 118 ]
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 118 )
و نيز بر كسانى كه يهودى هستند حرام كرديم آنچه را كه قبلا قصه آنها را بر شما بيان كرديم و ما به آنها ظلم نكرديم و لكن خود آنها بودند كه بنفوس خود ظلم ميكردند اين آيه اشاره به آيه شريفه است كه فرمود :
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ
انعام آيه 146 شرحش گذشت در مجلد پنجم صفحه 231 و 232