و تمام شد و از بين رفت و قضاء الهى باهلاك قوم و نجات مؤمنين جارى شد و كشتى بر كوه جودى قرار گرفت و گفته شد دور باد از براى قوم ستمكاران .
اين آيه شريفه از اعاظم آيات قرآنى است كه از حيث فصاحت و بلاغت در درجه اعلا است حتى دارد جماعتى از بزرگان قريش كه در فصاحت و بلاغت سر آمد تمام عرب بودند در مقام معارضه با قرآن بر آمدند چهل روز تصفيه ذهن كردند و چيزهايى نوشتند و آوردند كه مقايسه با قرآن كنند بر خورد كردند به اين آيه شريفه و از اين خيال منصرف شدند و اظهار عجز كردند .
و قيل قائل خداوند تبارك و تعالى يا ملائكه
يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ
اولّا اين جمله دلالت تام دارد كه جمادات هم شعور و ادراك دارند و مورد خطاب و امر و نهى واقع ميشوند چنانچه آيات قرآنى بر اين معنى بسيار داريم و حمل بر امر تكوينى خلاف نصوص قرآنى است مثل قوله تعالى
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ
فصّلت آيه 10 ، و مثل
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ
اسرى آيه 46 كه تسبيح تكوينى را هر كس ميفهمد و مثل
أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ
انعام آيه 38 ، و مثل
حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ
نمل آيه 17 ، و مثل قضيه هدهد و تكلم مورچه كه در همين سوره نمل است و غير اينها كه مكررا در اين تفسير تذكر داده شده .
بلع فرو بردن مأكول است در بطن زمين فرو برد آبهايى كه روى زمين بود ، بعضى بقرينه ماءك گفتند آبهايى كه از زمين جوشش كرده بود و اما آب آسمان درياها شد لكن توهم فاسدى است زيرا درياها قبل از طوفان بود بلكه آب آسمان از آن درياها است بتوسط ابخره بلى اگر خبر معتبرى از ائمه داشته باشيم البته قبول ميكنيم ( لانّ اهل البيت ادرى بما فى البيت ) .