مُدْبِرِينَ
اين كثرت جمعيت به قدر خردلى بر شما تأثير نداشت و اين بيابان وسيع بر شما تنگ شد و تشتت پيدا كرديد و فرار نموديد فقط پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و على عليه السّلام و جمع قليلى از مسلمين باقى ماندند و با آنها مقاتله ميكردند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 26 ]
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَ عَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ ( 26 )
پس از فرار شما خداوند سكينه و قوت قلب و نيرويى بر پيغمبر و اين جماعت مؤمنين كه فرار نكردند نازل فرمود و جنودى از ملائكه نازل كرد كه شما آنها را نميديديد و فتح و فيروزى را نصيب مؤمنين كرد و كفار را به عذاب هلاكت قيامت انداخت و همين است جزاى كافرين .
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ
ثم للتراخيست يعنى پس از فرار شما و ادبار شما انزال سكينه شد و سكينه از ماده سكون است بمعنى سكون قلب كه اضطراب و توحش و خوف نداشته باشد و قوت قلب كه ايستادگى كند و خود را نبازد و اين منافات ندارد با اخبار كه گفتند سكينه به صورت بشرى آمد زيرا ممكن است ملكى به صورت بشر نازل شود و تقويت قلب كند و سكون نفس ايجاد شود .
على رسوله كه احدى به مقدار حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم قوى القلب نبود حتى از امير المؤمنين عليه السّلام مرويست كه هر وقت در ميدان جنگ كار سخت ميشد پناه ميبرديم برسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و دارد حضرت خاك برميداشت و به طرف كفار ميپاشيد و ميفرمود شاهت الوجوه اينها فرار ميكردند يا كشته ميشدند و اين قوت قلب از روى قوت ايمان است و لذا در آيه غار ميفرمايد
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ
و نفرمود عليهما زيرا ابى بكر ايمان نداشت ولى در اين آيه ميفرمايد
وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
آنهايى كه با قوت ايمان و يقين بوعده الهى و اطمينان بنصرت حضرت إله داشتند