عبادت نباشد و تقوى تا صبر بر ترك محرمات نباشد و ورع تا صبر بر اجتناب از غير مشروعه و زهد تا صبر بر ترك زخارف دنيوى نباشد و شجاعت تا صبر بر مقاومت در مقابل دشمن نباشد و هدايت و حلم تا صبر بر گفتار جهال نباشد و تجارت تا صبر بر زحمت معامله نباشد و صنعت تا صبر بر مشاق كسب نباشد و هكذا لذا از امير المؤمنين عليه السّلام است كه فرمودند
( عليكم بالصبر فانّ الصبر من الايمان كالرأس من الجسد و لا خير فى جسد لا رأس معه و لا فى ايمان لا صبر معه )
نهج البلاغه ، و خداوند امر فرمود نبىّ خود را
فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ
احقاف آيه 54 ، و فرمود
فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا
معارج آيه 5 ، و غير اينها از آيات و اخبار در اهميت صبر و فوائد و مثوبات آن .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 35 ]
وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقاً فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلِينَ ( 35 )
و اگرچه بزرگ و دشوار است بر تو اعراض كفار و مشركين از ايمان پس اگر ميتوانى طلب كنى بسير در اطراف زمين يا صعود به آسمان پس بياورى از براى آنها يك آيتى كه ناچار شوند در آوردن ايمان و حال آنكه اين امر صلاح نيست و مخالف حكمت است و مقتضى حكمت آنست كه اينها به اختيار ايمان آورند نه بالجاء و اكراه و اضطرار و اگر خدا صلاح بود اينها را بالجاء و اكراه بر ايمان جمع فرمايد جمع مينمود پس نباش از كسانى كه نميدانند حكم و مصالح امور را .
وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ
اولين دعوت حضرت رسالت دعوت بتوحيد بود و بسيار آيات شريفه قرآن راجع به اين موضوع و ادله بسيار واضح بر اين موضوع بيان فرموده و مشركين با اينكه اصنام را بدست خود ميتراشيدند و مصنوع خود