كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْراً كَثِيراً
است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 20 ]
وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً ( 20 )
و اگر خواستيد زن را رها كنيد و زن ديگر بجاى او بگيريد و مهريه آن زن را يك قنطار طلا دادهايد حق نداريد شيئى از آن مهريه را پس بگيريد آيا پس ميگيريد آن را كه بهتان و معصيت آشكار است .
تفسير قنطار در ذيل آيه شريفه در سوره آل عمران آيه 75 گذشت
وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
الاية و گذشت كه كنايه از مال كثير است نه خصوصيتى براى قنطار باشد .
و مراد از استبدلال در
وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ
طلاق دادن سابق و تزويج لاحقه است .
و مراد از
وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً
مهريه سابقه است كه مطلقه شده .
فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً
توضيح كلام در موضوع طلاق ، يك موقع شوهر ميخواهد طلاق دهد اگر قبل از دخول باشد نصف مهر را بايد بدهد ، و اگر دخول كرده تمام مهر مستقر مىشود و مورد آيه همين است كه دخول شده باشد بقرينه كلمه ( افضى ) در آيه بعد كه كنايه از دخول است ، و در اين صورت يك دينار حق ندارد پس بگيرد و همين است مفاد
فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً
.
و مراد از بهتان امرى است بر خلاف حق و واقع چه در كلام و چه در غير كلام از روى تعجب ميفرمايد
أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً
و البته اين ظلم گناه بزرگيست خصوصا در حق زوجه مطلقه كه بىكس و بدون نفقه و كسوه مىشود لذا ميفرمايد
وَ إِثْماً مُبِيناً