داشتند برخورد نموده و با آنها مقاتله نموده و عمرو را كشتند و دو نفر از آنان را اسير نموده و با مال التجارة آنها به طرف مدينه رهسپار شدند و اين مقاتله در روز اول ماه رجب بود ، و در بعض روايات دارد كه در روز آخر ماه جمادى الثانية بوده و شك داشتند كه آخر ماه است يا اول ماه در هر صورت پيغمبر و يارانش مورد طعن مشركين قرار گرفتند به اينكه حرمت شهر حرام را از بين بردند و از طرفى مؤمنين هم اين مسئله بر ايشان پيش آمد كه آيا قتال در شهر حرام ، حرام يا جايز است آيه نازل شد
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فِيهِ
كلمه قتال در آيه بدل اشتمال الشهر الحرام است يعنى يسئلونك عن القتال فى الشهر الحرام و ممكن است بتقدير عن باشد يعنى عن قتال فيه و هر دو يكى است سؤال كننده بعضى گفتند كفار قريش بودند كه بنحو اعتراض بر نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اين سؤال را نمودند كه چيزى را كه جميع طوايف عرب حرام ميدانند شما چگونه مباح ميشماريد ! و بعضى گفتند مسلمين بودند كه از حرمت و جواز قتال در ماه حرام در مذهب اسلام پرسيدند و مراد از شهر حرام در آيه شهر رجب است اگر چه حكم به تنقيح مناط قطعى در همه شهرهاى حرام جارى است و رجب را شهر حرام گفتند به همين مناسبت كه قتال در آن نزد عرب حرام بود و آن را رجب الاصم هم گفتند زيرا صداى قعقعه سلاح در آن شنيده نميشد و منزع الاسنه نيز آن را ناميدند زيرا سنان و نيزهها در اين ماه كنار گذارده ميشد و بعضى گفتند شهر حرام براى احترام آن گفتند چون زمان اتيان عمره بود .
قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ
اى پيغمبر گرامى بگو كه جنگ كردن در ماه حرام گناه بزرگ است ولى كارهايى كه مشركين نسبت به پيغمبر و مسلمين نمودند از قتال در ماه حرام بزرگتر است و آنها را در جملات بعد بيان ميفرمايد .
وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ كُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ
صدّ بمعنى منع است و